certyfikat


certyfikat
certyfikat {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mnż Ia, D. -u, Mc. certyfikatacie {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'pisemne potwierdzenie (mające wartość dokumentu) czegoś, np. jakości czegoś, umiejętności zawodowych, stanu urządzeń technicznych, własności, pochodzenia towarów itp. (używane głównie w handlu zagranicznym, bankowości, sprawach morskich){{/stl_7}}{{stl_7}} ': {{/stl_7}}{{stl_10}}Wystawić, otrzymać certyfikat. Certyfikat depozytowy, bankowy. Certyfikat ubezpieczeniowy. Certyfikat statku. Certyfikaty dla lekarzy. Sprzęt mający certyfikat firmy. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_8}}hand. {{/stl_8}}{{stl_7}}'dokument wystawiony przez uprawnioną instytucję, potwierdzający pochodzenie towaru' <fr. z śrdwłac.> {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • certyfikat — m IV, D. u, Ms. certyfikatacie; lm M. y 1. «zaświadczenie pisemne o charakterze oficjalnym; pisemny dowód na coś (wyraz używany głównie w sprawach morskich, ekonomicznych i w handlu zagranicznym)» Certyfikat ubezpieczeniowy. Uzyskać certyfikat. ∆ …   Słownik języka polskiego

  • certyfikować — ndk IV, certyfikowaćkuję, certyfikowaćkujesz, certyfikowaćkuj, certyfikowaćował, certyfikowaćowany «stwierdzać, zaświadczać za pomocą certyfikatu; wystawiać certyfikat» ‹łac.› …   Słownik języka polskiego

  • цертифікат — Цертифікат, сертифікат: писане посвідчення [47] сертифікат, посвідчення [51] тут: посвідчення, письмове свідоцтво [20] цертифікат (246) (certyfikat) [MО,III] …   Толковый украинский словарь

  • certyfikować — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ia, certyfikowaćkuję, certyfikowaćkuje, certyfikowaćany {{/stl 8}}{{stl 7}} stwierdzać coś, potwierdzać certyfikatem; wystawiać certyfikat {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień